57. SONE

Kölen olmuşum senin, elden başka ne gelir,
Gece gündüz el pençe divanım buyruÇuna;
GeçirdiÇim saatler baştan başa bir hiçtir
Sen buyurmuş deÇilsen çabalarım boşuna.
Senin için, sultanım, saatleri gözlerken
Ben kimim ki küseyim sonu gelmez günlere,
Kara kara düşünmem, acı çekmem özlerken
UÇurlar olsun dersen kölene sen bir kere
Ben kimim ki kıskanıp kuşkulanıp sorayım
Kimle içli dışlısın, nedir yaptıÇın işler;
Derdim günüm put gibi düşünmeden durayım,
Mutlu kıldıklarını bilmek içime işler.
Öyle körkütük sadık bir köledir ki sevda,
Seni kötü göremez bin kötülük yapsan da.

61. SONE

AÇır gözkapaklarım, yorgun gece içinde
Hayalinle apaçık kalsın, dileÇin bu mu?
Sana benzer gölgeler, gözümle eÇlensin de
Keyfince parçalayıp geçsinler mi uykumu?
GönderdiÇin, ruhun mu canevinden uzaÇa
İşlerime gözkulak olsun, düşürsün diye
Aylak saatlerimi, utancımı tuzaÇa:
Hasedine, kuşkuna yardakçılık etmeye?
Hayır, sevgin çoksa da büyük deÇil o kadar
Benim kendi aşkımdır vermeyen uyku durak,
İşte öz sevgim, dirlik düzenliÇimi bozar
Senin uÇruna bana hep nöbet tutturarak.
Ben bekçinim, sen başka yerlerde uyanıksın:
Benden uzaksın, sana başkaları çok yakın.

66. SONE

Vazgeçtim bu dünyadan
Tek ölüm paklar beni
DeÇmez bu yangın yeri
Avuç açmaya deÇmez

DeÇil mi ki çiÇnenmiş inancın en seçkini
DeÇil mi ki yoksullar mutluluktan habersiz
Ezilmiş hor görülmüş el emeÇi göz nuru
Ödlekler gecmiş başa derken mertlik bozulmuş

DeÇil mi ki korkudan dili baÇlı sanatın
DeÇil mi ki çılgınlık sahip çıkmış düzene
DoÇruya doÇru derken eÇriye çıkmış adın
DeÇil mi ki kötüler kadı olmuş yemen'e

Vazgeçtim bu dünyadan
Dünyamdan geçtim ama
Seni yalnız komak var
O koyuyor adama...

87. SONE

Hosca kal! Degerin cok yuksek, tutamam seni,
Biliyorum kendine ne paha bictigini;
Ozgurluge kavustun alip deger belgeni,
Iptal ettik sendeki hakkimin senedini
Nasil tutarim seni, saglamadan iznini,
Neyim var hak edecek senin zenginligini,
Bu essiz armagana kim layik gorur beni?
Bana verilmis berat, donup buldu vereni.
Sen vermistin kendini, bilmeden degerini
Ya da bana vermekle hata isledigini,
Bir yanlis anlamanin sonucu hediyeni;
Ama, o yine buldu hatayi duzelteni

Sen benimdin: ruyanin gorkemleriyle doldum.
Ben uykuda sultandim, uyaninca hic oldum

88. SONE

Gün gelip artık bana deÇer vermez olduÇunda,
Senin yanında yer alıp kendime karşı çıkacaÇım,
Hor görüp yüz çevirdiÇini gördüÇüm zaman bana;
Haksızlık etsen de, senin hakkını savunacaÇım.
En zayıf yanlarımı en iyi ben bildiÇime göre,
Çekinmeden açıÇa vurup arka çıkabilirim sana,
Kusurlarımdan hangisi benim için en büyük lekeyse
Beni kaybederken büyük şan kazanırsın aynı anda.
Üstelik bu işte benim için de kazanç var;
Çünkü seven düşüncelerim sana yöneldikçe daima,
İster istemez kendime vereceÇim zararlar,
Sana yarar saÇlarken, kat kat yarar getirecek bana.
Öyle baÇlıyım ki ben sana, öyle ki benim sevgim,
Sen haklı olasın diye, her haksızlıÇı üstlenirim...

126. SONE

Hey ogul, guzel ogul, avucunda kiskivrak:
Vaktin donek aynasi, bir de saatli orak.
Sen ay gibi buyurken, serpilip gelisirken
Hepten cokmus gorunur kim varsa seni seven.
Yikimlara egemen olan Doga tanrica
Seni geri cekiyor sen hizla yol aldikca:
Amaci, hunerini sende kanitlayarak
Zamani rezil etmek, sefil anlara kiymak.
Simdi gozbebegisin, ama kork ondan, cunki
Tuttugu hazinesi sonsuz onun olmaz ki.

Ertelese de ergec hesabi kapanacak:
Yapacagi odeme sen olacaksin ancak.