12. SONE

Zamanın ve saatin tik-taÇını sayarken
Giriyor gün gecenin iÇrenç kara koynuna
Menekşede kuruyup solup vakti geçerken
Ak gümüşler yaÇıyor o samur saçlarına
Ulu aÇaca bir bak, yapraksız çırılçıplak,
Bir zaman gölgesinde koyun kuzu melerdi.
Yazın yeşil ekini demet demet olarak,
Sararınca püskül püskül kaÇnıya yüklenirdi.

Bir an güzelliÇinin yarınını sorunca,
Bilirim eller gibi senide harcar zaman.
Tatlı yakışıklılar zamanı takmayınca,
Genç ve çabuk ölürler, başkasıdır çoÇalan.

Kimse karşı duramaz zamanın tırpanına
Tohum at, taze başak dikilsin karşısına.

14. SONE


Yıldızlara bakarak bahtını söyleyemem,
Fakat kendi kanımca ruhum bir falcı sanki,
İyi kötü diyerek sana haber veremem,
Ne salgını anarım, ne kurak mevsimleri.

Anlatamam kimseye geçmiş, gelecegini
YaÇmurunu karını neden öÇrensin benden,
Akıl vermem kırala yolu tahta gider mi,
Bir haber çıksa bile baktıÇım gökyüzünden.

Fakat gözün'süzerek baktım senin falına,
Samanyolu yıldızı sana aynen şöyle der:
Gerçek ile güzellik yetişmeli yanyana,
İnadı bıraksan silsilen sürüp gider.

Bunun aksi olması bir kuru kehanettir,
Gerçek ve GüzelliÇi toptan yok edecektir.

18. SONE


Benzetsem mi acaba, bir yaz gününe seni,
Hayır, çünkü sen ondan kat kat hoşsun, ılıksın.
DaÇıtır azgın yeller, mayıs çiçeklerini,
Yazın vadesi dolar, ömrü biter ne yapsın!

Cennetin nuru güneş, göklerde yansa bile,
Sık sık altın yüzüne çeker kara bulutu;
Zamanla her güzellik iner bir bir çirkine,
Kader, kısmet densede, doÇal olan kural bu.

Fakat senin baharın sonsuzdur asla solmaz,
Yok olmayacak senin o tatlı yaz mevsimin,
Azrail bile gelse senin canın'alamaz,
Bu satırlarda çünkü, sana can veren benim.

İnsanlar soludukça, okundukça sözlerim,
Seni sonsuz kılacaktır, benim bu dizelerim.

61. SONE

Görsün diye her gece yalnız senin şeklini,
Yorgun göz kapaklarım açık dursun öyle mi ?
Sahi arzular mısın uyku terketsin beni,
Sana benzer hayaller aldatsın gözlerimi ?

Ruhun mu yoksa senin göreve gönderdiÇin,
Ta ordan buralara beni gözlesin diye,
Boş vakti kabahati bilmek istemektesin,
Kıskançsın kararlısın beni teşhir etmeye.

Hayır, yüce diyemem, sevdan çok olsa bile,
Gönül gözümü açan, kendi sevgim aslında.
Uykularımı deşen, kendi sevgimdir yine,
Nöbetteyken devamlı, yalnız senin uÇruna.

Sen nerde olursan ol, gözüm sende her yerde,
Çok, çok, çok uzaklarda, ellerle olsan bile.

100. SONE

Nerdesin Esin Perim epeydendir unuttun,
VarlıÇına güç veren heceler söyletmeyi,
Yoksa pis düttürüyü şiirle bir mi tuttun,
Paspal konular seçip harcadın hünerini.

Unutkan ilham perim, dizeleri, hazırla,
Boşa teptiÇin vakti şimdi şiirle öde,
Okut şarkılarını seni içten duyana,
Ruh ver konu bulana, el ver usta kaleme.

Tembel perim doÇrul da, bir göz at sevgilime,
Bak, zaman bırakmış mı, onun yüzünde pürüz,
Varsa farzet bu izler, kokuşmuş bir efsane,
Zamanın zorbalıgı kınansın hoşgörüsüz.

Aşkıma ün verirken, zamandan önce davran,
Engel ol tırpanına, biçmesin onu zaman.

104. SONE

Bence sevgili dostum, sen hiç yaşlanmamışsın,
İlk görüşümden beri caziben deÇişmemiş...
Yemyeşil gururunu, ormanlardan üç yazın,
Karakış sökse de O, güzelliÇin sekmemiş.

Üç güzelim ilkbahar, sarı sonbahar oldu,
Seninle tanıştıÇım mevsimlerin içinde,
Üç nisanın kokusu, yazın yandı yok oldu,
Fakat senin yeşilin dipdiri filizinde...

Ah! o güzelliÇini, saatlerin akrebi,
Kılın'kıpırdatmadan, saat başı çalıyor.
Belki eskisi gibi sandıÇım pembeliÇi,
Alıp götürmüşler de, gözlerim aldanıyor.

Korkarım siz doÇmadan, dinle gelecek kuşak:
O GüzelliÇin Yaz'ı çoktan yitmiş olacak...

97. SONE



Bir kıştı aktı günler, senden uzaktayken ben,
Göçüp giden bir yılda, sensiz zevksiz vakitler.
Ne soÇuk, ne karanlık, günlerdirler bir bilsen,
Ak sakallı aralıkta, çırılçıplaktı her yer.


Yaz da geçti aradan senle buluşamadan.
Geld'ardından sonbahar bol, bitek bereketli,
Yazın meyvalarıyla, karnı şiş ve doÇurgan,
Eri dünyadan göçmüş, hamile dullar gibi.


Bu bolluk bu yemişler, bana öyle geldi ki,
Öksüz bir meyveydiler, yokluÇunda babasız,
Ne şen olup dem vurdu, sensiz o yaz mevsimi,
Ne öttü hiç bülbüller, kuşlar hepten hayırsız.

Ötüşü kasvet dolu şakıyorsa bile kuş,
Usulca yaklaşırken ürpertiyor karakış

99. SONE

İlk açan menekşeye bin sitemle dedim ki:
Seni sevimli hırsız bilmiyor sanma beni,
ÇaldıÇın bu kokular sevdiÇimin nefesi.
Pamuk yanaÇındaki kızıl allıkların da,
Arsızca aşırdıÇın aşkımın kan pençesi.

Ellerine özenen ak nilüfer suçluydu,
Mercanköşke çok kızdım, çünkü bukleni çaldı,
Güller benden tırsıdı, diken üstünde durdu
Biri ardan kıpkızıl, biri korkup sarardı.

Hem alı, hem beyazı, senden çalan hırsız gül,
Bu çalıntı malını mis kokuna buladı;
Ecel kapıyı çaldı, büyürken gürül gürül,
Yaprak tırtılı geldi, gülün canını aldı.

Bin çiçege baksam da, yok ki birisi hani,
Senden çalmamış olsun, kokusunu rengini!

75. SONE

Hayat için besin neyse, sende osun aklıma,
TopraÇıma yaÇan yaÇmursun tatlı tatlı,
Öyle kaçtı ki rahatım sende bulduÇum huzurla,
Servetiyle barışmayan bir cimriyim tıpkı,
Bir an sevinç duyarken korkuyorum sonra hemen
Haydut yıllar çalar götürür diye hazinemi
Bir an….
Baş başa kalmaktan öte bir şey istemezken
Sonra diyorum ki alem niye görmesin sevincimi
Bazen , sana baka baka kendime çektiÇim ziyafetle,
Doydum sanırken bir bakışın açlıÇıyla ölüyorum sonra,
Senin bana verdiÇin veya verebileceÇinden öte,
Ne bir şeyden zevk alıyorum ne de çabalıyorum almaya
İşte böyle her gün hem açlıktan ölüyor hem tıkanıyorum,
Ya oburca her şeyi yiyorum, ya hiçbir şeye dokunamıyorum.

1. SONE

Artmasını isteriz en güzel varlıkların
GüzelliÇin gül yüzü solmasın diye asla.
Bir güzel, yaşlanıp da göçünce bugün yarın
Anısı yaşar yine körpecik yavrusuyla:
Ama can yoldaşındır kendi parlak gözlerin.
Kendi ateşin besler ruhunun alevini:
KıtlıÇa çevirirsin bolluÇunu her yerin,
Kendi düşmanın gibi, ezersin can evini.
Şimdi sen yeryüzünün taptaze bir süsüsün,
VarlıÇın çiçek dolu bahardan müjde taşır,
Ama kendi koncanda ruhunla gömülüsün.
PintiliÇin arttıkça kendi sonun yaklaşır.
___Dünyaya acımazsan, oburlar gibi ancak
___VarlıÇın da mezar da güzelliÇi yutacak.