ShirinBaby

Hayatın çıkmazlarında tıkandım yine.
Ellerimde paramparça olmuş kalbim öylece yürüyorum.
Geriye bakıyorum gözlerimde yaşlar var.
Her şeyin meÇerse yalan olduÇunu öÇrenen ve artık geriye bakmamasını öÇrenmesi gereken yaşlı, üzgün ve aÇlamaktan yorgun gözler...
Soruyorum nerede benim bu durumda olmama sebep olan o çöller kadar sonsuz olan hata?
Gözlerim; paramparça kalbimde buluyor cevabı ve gözlerim doluyor...
Kalbim kimsenin fark edemeyeceÇi kadar sonsuzlukta kaybolacak toz parçacıkları olup rüzgarda savruluyor.
Daha fazla üzülmemi istemediÇi için beni terk ediyor, biliyor...
O anda hem elini uzatıp alabilecek kadar yakın hem de sonsuzluk kadar uzak bana...
Elimi uzatsam geri gelecek biliyorum ama onu tutmaya yetecek kadar halimin kalmadıÇını ve onu daha fazla üzemeyeceÇimi taa derinlerde hissediyorum.
Kalbim uçup giderken sadece arkasından elimi sallıyorum. Biliyorum bir daha asla geri gelemeyecek!
Ben fark edemeden göz yaşlarım dökülüp onunla birlikte uçuyor;
Bense sadece arkalarından bakıyorum.
Biliyorum yapacak hiçbir şey yok!
Tekrar bakıyorum kaybolan hayatıma,
Üzüntülülerim ve umutlarım yan yana ama üzüntülerim daha fazla görüyorum, biliyorum...
Bu yüzden kalbim paramparça,
Bu yüzden bütün bu olanlar.
Eski günleri hatırlıyorum; acı bir gülümseme yerleşiyor zavallı yüzüme.
Bir damla umutla yetinerek ve acıları her gün artarak kalbim buraya kadar dayanacakmış.
Hayatım; herkesi her seferinde aÇlatacak kadar hüzünlü bir aşk şarkısı gibi acıklı olmuştu nedense…
Ve şimdi neresi olduÇunu bilmediÇim bu yerde kalbimi feda ediyordum gözlerim yaşlı...
Dudaklarımdan dökülen kelimeler nedense her şeyi açıklamaya hiçbir zaman yetmemişti yine yetmiyordu.
Ama yine de birkaç kelime döküldü dudaklarımdan:
Düşmeme, bu hale gelmeme sebep kişi çoktu ama kalkıp da yola devam etmemi saÇlayacak kişi hiç olmadı…
Gözlerim işte bu sebepten bilmediÇim bu yerde aÇlıyordu.Göz yaşlarım bu yüzden damlıyordu avuçlarıma...
Hadi kalk hadi devam et diyorum kendime kalbini geri almalısın. Yola her ne kadar acılı olsa da dikenlerle dolu olsa da devam etmelisin diyorum.
Ama kalbim çoktan başka birine verilmiş, görüyorum.
Başka bir şey yapamam ki başkaları gibi o kalbi, kendi kalbimi başkasının yüreÇinden alamam ki…
Artık akşam oldu bu meçhul yerde gökyüzünün de benimle birlikte bu acı halime aÇladıÇını yeni görüyorum.
Kalbimi geri almak onu tamir etmekten zor biliyorum, bu yüzden yeni sahibine bakıyorum ona benden daha iyi bakacak gibi...
Ama birden kalbimin yeni sahibi bana bakıyor ve al diyor yaşlı gözlerle bu kalbin yarısı senin .
Hüzünle bunun bir melek olduÇunu görüyorum.
O bana elini veriyor; arkama bakıyorum, yanlış mı yapıyorum diye... ama bir de bakıyorum ki beni yaşama baÇlayan azıcık sebepler üzüntülerimin altında ezilmiş.
-''Gidelim.'' diyor.
- ''sendeki bu hüzün dolu kalp sana fazla geldi''
-''Birazını da seni üzenlere vereceÇim'' diyor.
O anda kalbim hüzünle atıyor diyorum ki; verme. Ben onlar kadar acımasız deÇilim.
Ama beni üzdükleri için, bu halde olmama sebep oldukları için, yürekleri hep beni hatırlasın.
''Hadi ama gidelim artık'' diyorum. ''Buradan ve pembe gözlüklerle bakıp kimseyi düşünmeyen insanlarla dolu bu yerden ayrılalım'' diyorum.
Gözlerimdeki hüznü görüce; ''tamam'' diyor. gidelim...
Bir daha gelmemek üzere…
Ardımda kalan göz yaşlarımla ıslanan sahte mutluluk fotoÇrafları benden sonrakilere hediyem olsun. Belki bir gün beni hisseder ve anlarlar diye...
Tam o anda yaÇmur başlıyor, dudaklarımdan son bir cümle dökülüyor: ''sevgisizlikten aÇlayan gökyüzü...''.

Alıntı

__________________

nisancadisi

ben bu siteyi kendi şiirim başkaları tarafından da kullanılmış mı diye ararken buldum bundan mutluyum benim şiirimi eklemişsin siteye teşekkür ederim kendi şiirime + puan verebilir miyim? şakaydı(kendi şiirime + puan verebilir miyim? bölümü) ama en sevdiÇim şiirimdir gözyaşlarıyla ıslanan bir mazi

SeRKaN

o zaman bizede yuregine saglik demek dusuyor )

__________________