meLenq

AŞK GURUR İLE BİR ARADA KALMAZ

Saat gecenin 2.00 si ve ben hala ayakta onu düşünüyorum....

Zaman beni izliyor, ben ise onsuz geçen her saniyemi... Ara ara telefona takılıyor gözüm, hani belki arar diyorum. Telefonu elime alıyorum seni aramak için, arama tuşuna basıyorum gururuma yenik düşüp baÇlanmadan kapatıyorum...Belki bunu defalarca tekrarlıyorum ama dedim ya aramayı kendime yediremiyorum... Bazen de mesaj yazıyorum, baştan sona okuyorum ondan da cayıp, saatlerce ne yazsam diye uÇraştıÇım mesajı bir çırpıda siliyorum. Saat gecenin kaçı olmuş, masam da yanan mumla ısınarak duygularımı bomboş temiz sayfalara döküyorum. Hani belki bu sayfalarda can bulur diyorum... Pencerenin perdesini aralıyorum ve gökyüzüne bakıyorum, bir tane de olsa yıldız görürüm diye ama nafile ona bile rastlamıyorum... İçime sıkıntı düşüyor ve olduÇum yerde sayıklıyorum. Bedenimde oluşan hararete karşın dayanamayıp kendimi balkona atıyorum. Önce bir titreme alıyor beni, rüzgar sanki bana bozuk atar gibi yüzüme olabildiÇince keskin esiyor ve şakak kemiklerimi kesiyor. Ellerim kansızlıÇımdanmıdır bilinmez ama buz kesiyorda morarıyor birden... Dişlerim birbiryle savaşır gibi vuruşuyorlar ama ben yine de aldırmıyorum... Aldırmıyorum çünkü içimdeki yangını söndüremiyorum. YaÇmur çiselemeye başlıyor birden, toprak sen kokuyor ve o andan itibaren gözlerime yaş düşüyor. YaÇmur bastırıyor, sanki her bir damla birbiriyle yarış yapıyor. GöÇsümü gererek gökyüzüne doÇruluyorum hani belki yaÇmur damlaları yüreÇime düşerde içimdeki yangını söndürür diye...

Gökyüzü mutsuzluÇuma aÇlıyor, bende...
Etrafta fırtınalar kopuyor, bende de...

Sanki her yer sana açılmış isyan bayraklarıyla donalı, ama ben yine de sana bir kez olsun toz kondurmuyorum... Telefon çalıyor, o çaldıkça sanki içime umut doÇuyor. Telefona doÇru koşuyorum ama yetişemiyorum. Telefonu elime alıyorum, onun olması için dua edip, arayana bakıyorum ama sonuç yine hüsran, arayan arkadaşım... Burkuluyorum, ellerim ve sesim titrek bir şekilde arkadaşımı arıyorum.. Saatlerce konuşuyoruz, her seferinde onu sormak istiyorum ama sonra ben yine vazgeçiyorum. "Onu unuttun mu?" diyor, bende "evet" diyorum ama unuttum derken bile kendime lanet saçıyorum... "Emin misin?" diyor, bende sahte bir gülümseme atıp " hemde hiç olmadıÇım kadar" diyorum. Bir ara ikmizde susuyoruz, tam ben onu soracakken, o bana soru soruyor. "Beni ne kadar seviyorsun?" diyor, şaşırıyorum ama cevabım net oluyor "seviyorum" demekle... "peki bir erkek için arkadaşlıÇımız biter mi?" diyor, "saçmalama tabii ki bitmez" diyorum ama sorusu devam ediyor... "Peki o olsa bile mi?" dediÇi an suskunluk çıÇ gibi üstüme çöküyor, sesim kısılıyor, avuçlarım terliyor, ve nemli gözlerle " o olsa bile" diyorum... "Peki o zaman, tüm gerçeÇi söyleme vakti geldi" dediÇi an susturmak istiyorum ama gurur yapıp, konuşmasına izn veriyorum. Konuşmasına devam ediyor umarsızca ve kendinden emin tavırla "o seni çok seviyor ve geri dönmek istiyor, sen benle onu sevgili sandım dimi maksadım sadece gururunu yendirmekti o kadar" diyor.

Susuyorum...
Seviniyorum...
Ama inanırmısın aÇlarken gülüyorum...

Telefon konuşmak bittikten sonra içime bir ferahlık düşüyor, mutsuzluktan akan bu yaşlar bu seferde mutluluktan akıyor.

Gökyüzü mutluluÇuma aÇlıyor, bende...
Rüzgar esintisiyle tebessüm saçıyor, bende...

Şimdi yataÇa uzanıyorum ve düşünüyorum... Düşünürken aşk ile gururun bir arada kalmadıÇını anlıyorum ve en önemlisi onsuz olamayacaÇımı da... Aşkınızı gururla örf pas etmeyin, her zaman benim gibi şanslı olmayabilirsiniz... Artık benimde gururumu sokaÇın köşe başındaki kocaman çöp kutusuna atma zamanım geldi, belki bir daha ki sefere bu kadar şanslı olmayabilirim deÇil mi?

__________________
[CENTER][B][FONT=Tahoma][URL="http://imageshack.us"][IMG]http://img251.imageshack.us/img251/6914/dfbcvbnp1.jpg[/IMG][/URL][/FONT][/B][/CENTER]


[CENTER][B][FONT=Tahoma]ѕηdє в?яαктη gιттιη уα[/FONT][/B][/CENTER]
[CENTER][B][FONT=Tahoma]∂ιηмιуσя gözLєям вє [COLOR=mediumturquoise]'[/COLOR]уαLαηC?[COLOR=mediumturquoise]'[/COLOR][/FONT][/B][/CENTER]