NaZaR

İnsan hayatının önemli bir bölümünü kapsayan, evlilik ve öncesinde yaşanan bir dönemdir. Bu dönemde aÇızdan aÇıza anlatılanlarla veya devam eden uygulamalarla günümüze kadar gelmiş töreler vardır.

Yaradılışı gereÇi insanoÇlu tek başına yaşayamaz. Her zaman hayatını paylaşacaÇı, birlikte yaşayacaÇı kimseye ihtiyaç duymuştur.

Birlikte yaşama isteÇi, sevgi saygı ve hoşgörüyle birleşince zamanla meşruluk kazanarak evliliÇe dönüşmüştür. Evlilik Türk kültüründe önemli bir yere sahiptir.
Gümüşhane yöresinde düÇün kültürünün anlatımına yöresel olan şu mani ile başlayalım.
Elmanın irisini
Kış yedi birisini
Evlenmek bir keredir.
Seç de al iyisini
“Ata binmesi bir ayıp, inmesi iki ayıp” sözüyle evliliÇin geri dönülecek bir yol olmadıÇı, “Kırk ölçüp bir biçmek” deyimiyle de doÇru karar vermenin önemi vurgulanır.

Gümüşhane yöresinde evlenme yaşı çok önceleri kızlarda 15-16, erkeklerde ise 15-20 olarak belirlenirdi. Köylerde erken evlenme çiftçi olan aileye işgücü katkısı saÇlama, büyüklere hizmet, bir de “Erken evlen döl alır, erken kalkan yol alır” atasözünden olduÇu gibi nüfusun çoÇalması amacıyla yapılırdı. Ancak günümüzde eÇitim ve öÇretim, maddiyat ve bu gibi nedenlerden dolayı evlilik yaşı yükselmiştir.

Kız veya erkeÇin çaÇı gelince, bilhassa erkek çocuÇun anne ve babasında bir telaş başlar, oÇullarına eli yüzü düzgün, güzel huylu, becerikli, temiz bir aileye mensup bir gelin adayı bulabilmek amacıyla özellikle oÇlan anası, (oÇlunun da gönlünden geçenleri öÇrenerek) ana oÇul çok yakın akrabalar kendilerine göre en iyisinde anlaşırlar. (Ancak günümüzde olay farklılık kazanmıştır. Evlenecek kişilerin görüşleri ön plana alınmaktadır. )

__________________