Üflemeli ve Vurmalı Çalgılar Ana Sanat Dalı

**ShizOfreN** · 11-21-2007, 01:40

Üflemeli ve Vurmalı Çalgılar Ana Sanat Dalı

Flüt
Obua
Klarinet
Fagot
Korno
Trompet
Trombon
Vurmalı Çalgılar
FLÜT

Flüt, günümüzden yaklaşık yirmibin yıl önce insanların içi boş kemik, boynuz, bambu, deniz hayvanı gibi doÇada bulunan nesnelere üfleyerek ses elde ettikleri, eÇlence, ayin ve danslarda kullandıkları zamandan bugüne, çalınması, tını ve ses aralıkları geliştirilerek müziÇin her türünde kullanılan bir çalgı haline gelmiştir.
Flüt, tüm çalgılar arasında en eski ve en geniş alana yayılmış çalgılar arasındadır. Batı kültürlerine Bizanslılar tarafından tanıtılmış, Rönesans ve Barok dönemleri boyunca askeri bir çalgı olarak da kullanılmıştır. 19. Yüzyılın ortalarına dek flütte günümüz perde sistemi yoktu. Günümüzde kullanılan mekanizma sistemini Alman flütçü Theobald Böehm 19. yüzyıl ortalarında bulmuştur.
1670'ten itibaren konik yapıya sahip flütler kullanılmaya başlamıştır. 17. Yüzyıl sonlarında flütlerin teknik özellikleri, çalıcılara akort ve teknik kolaylıklar saÇlayarak, çalgı yapımcılarına da bazı yapısal kolaylıklar getirmiştir. Ayrıca 16. yüzyıla göre çap olarak daha dar, aÇızlık kısmı silindirik, kuyruÇa doÇru konik bir hal almıştır. 17 yüzyıl ile 19.yüzyıl arası yapılan flütler abanoz, şimşir, fildişinden üretilmiştir. Yüzyıllar boyunca evrim geçiren flütün bugünkü standartlara ulaşması, 1846'lı yıllarda Münihli flütçü Theoald Böehm'in gerçekleştirdiÇi sistem, akustik, akort, ton, üst seslerdeki seslerin yumuşak ifadesi, teknik olarak hızlı geçişlerin rahat yapılabilmesi olanaklarını artırmıştır.
Modern Böehm Flüt, yaklaşik 66 cm uzunluÇunda ve 2 cm çapında silindir bir borudur. Üç bölümden oluşur:
a)Baş b)Gövde c)Kuyruk
Günümüzde flütler, abanoz, gül aÇacı gibi aÇaçtan yapıldıÇı gibi, genelde kullanılmak üzere, çeşitli metal üzeri nikel veya gümüş kaplama, alpaga, gümüş, altın, platin gibi ses tınısına etken olan madenlerden yapılmaktadır.
Günümüz flütlerinden üç oktavlık genişlik içerisinde, tüm diatonik ve kromatik sesler elde edilir. Flütün notası Sol açkısı ile yazılır. En kalındaki birinci oktavı, Do sesinden (üretilen bazı flütlerde Si sesinden de olabilir) başlar. Kalın ses bölgesi havalı, gizemli; orta ses bölgesi ipek gibi yumuşak, tatlı, dokunaklıdır ki; flüt soloları en çok bu bölgeye yazılır. İnce ses bölgesi ise ses frekanslarının yüksek olması ve üfleme şiddetinin artması nedeni ile dinleyenler için diÇer çalgılar arasından dikkat çekmektedir.
DeÇişik zamanlarda flütler, sayısız boyutlarda ve farklı mekanik özelliklerle yapılmakla birlikte, flüt ailesinin orkestralarda kullanılan diÇer üyeleri;
l -Küçük Flüt (Fr. Petite flüte; İt. Flauto piccolo, ottovino;
Alm. Kleine Flöte): Normal konser flütünün yansı kadar olup, ses duyuluşu bir oktav ince, çalınışı ve mekanizması normal konser flütü gibidir.
2)Alto Flüt (Fr. Flute en sol; İt. Flauto Contralto; Alm. Alt Flöte): Normal konser flütünün daha uzunu olup, ses duyulusu tam dörtlü sol sesi aşaÇıda, çalınışı ve mekanizması normal konser flütü gibidir.
3)Bas Flüt: Normal konser flüte göre, ses duyuluşu bir oktav aşaÇıdan olup çalınışı ve mekanizması normal konser flütü gibidir. Bu çalgı düşey olarak tutulur. Orkestralarda fazla kullanılmaz.
Flüt bölümüne alınan öÇrenciler, 8 yıllık temel eÇitimini tamamlayarak konservatuvarımızın açtıÇı; müzikal kulak yeterliliÇine uygun olan adaylar arasından yapılan eleme sonrasında, aÇız, diş, çene dudak yapısı gibi özellikleri flüt çalmaya uygun olanların arasından seçilerek okulumuzun hazırlık sınıfına alınır. EÇitim ve öÇrenim, hazırlık yılı hariç olma üzere; 3 yıl lise dönemi ve 4 yıllık lisans dönemi olmak üzere olmak üzere toplam 7 yıldır.
Lise döneminde, flüt çalmaya başlama, flütün tutuluşu, ses elde etme, seslerin uzun üflenerek, doÇru üfleme tekniÇini üç oktav boyunca oturtma ve kontrol, ilk yıldaki çalışmaların temelini oluşturur. Sesler arasında geçişlerin yapılması, doÇru nefes alma ve diyafram kullanmaya teknik başlangıç ilk yıllardaki yoÇun çalışma ile elde edilir.
Lise döneminin çalışma yoÇunluÇu, temel teknik içeren gam, arpej ile farklı ses aralıklarının üzerinde durulması, dil teknik çalışmaları, metot ve etüdlerle yapılan teknik çalışmalar yanında, ilk yıldan başlayarak, müzikal performans yaratma amaçlı, müzik parçalan çaldırılır, ilerleyen 2. ve 3.sınıflarda; stil, cümleleme, müziÇi ifade etmelerini saÇlamak üzere barok ve klasik müzik eserlerine yer verilir, tekniÇin müzikle buluşması açısından lise 2. ve 3. sınıflarda bu çalışmalar yapılır.
Lisans döneminde; Klasik, Barok, Romantik, ÇaÇdaş eserler; müzikal çalışmalar yalnız flüt için yazılmış eserler, yoÇun teknik etüdler çalınır. Flüt ekolünü yaratan ayrı karakterde eserler, karekterleri ile çalınır. Yüksek dönemin ilerleyen yıllarında, yorumun ruhsal zenginlik ve hayal gücü, eserlerin yazıldıÇı dönem ve tarz ile özdeşleştirilerek, icra gerçekleştirilmeye çalışılır. Flüt edebiyatının önemli eserleri titizlikle, varsa kadanslan çeşitli kişilerin yazdıkları ve öÇrencinin de kendi yorumu ile de çalışılır. ÖÇrencinin seyirci karşısına çıkarılması lise döneminde de saÇlanmasına karşın sahne tecrübesi bu dönemde daha ön planda tutulur. Yüksek bölümde öÇrenci okul orkestrasında, son sınıflarda il içi veya başka illerdeki senfonik orkestra ve opera orkestralarında da gereksinim olduÇunda çalar, bu görevlere ve okul bitiminde profesyonel yaşantıya hazırlamaya yönelik orkestra soloları çalışmaları önemsenir.

OBUA

Obua genellikle abanozdan yapılır. Obuanın yukarıdan aşaÇıya doÇru genişleyen “konik” bir yapısı vardır. Üst gövde, alt gövde ve kalak olmak üzere üç bölümden oluşur. En üstte ince, küçük, metal bir boru bulunur. Bunun üzerine çift kamışlı aÇızlık takılır. Bu kamışlar kargıdan yapılır. AÇız şekline göre yontulur. Çalınış sırasında aÇızlık aÇıza alınır. Çalıcının nefesi, boru içindeki havayı titreştirerek ses elde edilir. Çalıcının sol eli yukarıda, saÇ eli aşaÇıda, yere doÇru az eÇimli olarak tutulur.
Metal bir mekanizma obuanın gövdesindeki delikleri kapatarak çalıcıya kolaylık saÇlar. Obuanın üzerindeki yardımcı perdeler ile triller ve grupettolar çalınır. 6 perde ve 12 yarım perde vardır. Üst gövdede daha tiz sesler oluşurken alt gövdede ise daha dolgun ve tombul sesler oluşur. Ses genişliÇi sol açkılı dizeÇin altındaki ilk ek çizgi altına yazılan ‘si bemol’den dizeÇin üstündeki dördüncü ek çizgiye yazılan ‘sol’e kadardır. Bu genişlik içinde diatonik ve kromatik tüm sesler elde edilir.
Obuada iki tane oktav perdesi vardır. Bu perdeler kullanıldıÇında birinci oktavdaki esas seslerin doÇuşkanları elde edilir.

Tını Bölgeleri: deÇişik tını özelliÇi olan üç bölüme ayrılır.
1) Kalın ses bölgesi: Si bemol’den fa’ya kadar olan en kalın sesleri kaba, madeni ve nezlelidir.
2) Orta ses bölgesi: Fa’dan bir oktav ve bir tam dörtlü yukarıya kadar obuanın en güzel ve en çok kullanılan sesleridir.
3) İnce ses bölgesi: Si bemol’ün incesindeki sesler, zayıf, soluk bir karakter kazanırlar. En incedeki birkaç ses sert ve elde edilmesi zor seslerdir.

TEKNİK ÖZELLİKLERİ:
BaÇlı veya dilli her türlü pasaj tek dille hızlı çalınabilir. Ancak çok hızlı, gösterişli ve parlak pasajlar obuanın tekniÇine ve ses rengine uygun deÇildir. Küçük karakteristik ve cantabile ezgiler teknik ve ses rengi bakımından obuaya daha uygundur.

ORKESTRADAKİ GÖREVLERİ:
Orkestradaki en önemli görevi solo olarak geniş “cantabile” ezgileri çalmaktır. Kısa, anlamlı ezgilerde sık sık yer verilir. Geri plan armonisinde diÇer tahta üflemeli çalgılar ile, dengeli kurulmuş akorlarda görev alır. Esprili bir etki için kalın seslerde “staccato” pasajlar verilebilir.

ÇEŞİTLERİ:
Korangle: Obuadan biraz büyük, kalın sesli bir obuadır. Mekanizması ve tekniÇi obuayla aynıdır. Kalak bölümü ampulü andıran yumru biçimindedir. En üstteki kamışın takıldıÇı ince boru parçası çalıcıya doÇru eÇiktir. Çift kamışlı aÇızlık obuanınkinden büyüktür. Aktarımlı bir çalgıdır, yani yazılan ses duyulandan farklıdır. Do üflendiÇi zaman tam beşli aşaÇıdaki fa duyulur.
En kalın sesleri obua gibi kaba deÇil daha yumuşaktır. Bu yüzden orkestradaki en önemli görevi duygulu ve acılı pasajları solo olarak çalmaktır. Arka plan armonisinde diÇer tahta üflemeliler ile görev alır.
Obua Damur: Obua ailesinden, orkestrada sürekli olmayan, ender kullanılan bir çalgıdır. Obuadan daha büyük, korangleden daha küçüktür. Ses genişliÇi koranglenin aynısı, kalak bölümü de korangledeki gibi yumru biçimindedir. Yazılı sesin küçük üçlü kalınını duyurur, yani la çalgıdır. Ses rengi, tüm ses genişliÇi içinde çok tatlı ve yumuşaktır.
Heykelfon: Çok ender kullanılan başka bir obua çeşididir. Ses genişliÇi korangle gibidir. Yazılı sesin bir oktav kalınını duyurur. Kalın seslerden yararlanmak için kullanılır.

KONSERVATUVARDA OBUA ÖĞRENİMİ:
1 yıl hazırlık
3 yıl lise
4 yıl lisans olmak üzere 8 yıldır.
Orta öÇrenimde öÇrenciye obuanın tarihçesi, obuanın özellikleri, nefes alma tekniÇi, kamış üfleme, obuadan ses çıkarma teknikleri çalıştırılır.
ÖÇrenci 1 oktav içindeki sesleri rahat çıkarmaya başlayınca metotlara geçilir. Temiz ve güzel bir obua tonu elde edilmeye çalışılır. Nüanslar öÇretilir. Kamış yapımı çalışmalarına başlanır. Cümleler, nüanslar, ifade farkları üzerinde nefes çalışmaları yapılır.
Klasik, romantik, modern dönem eserleri incelenir. Aralarındaki farklar belirtilir. ÖÇrenci topluluk önünde çalmaya yönlendirilir. Kamış yapımının tüm ayrıntıları öÇretilir.
Burundan nefes alma tekniÇi tanıtılır. Kondüsyon arttırma çalışmaları yapılır. BelleÇin geliştirilmesine çalışılır. Orkestra soloları çalıştırılır. Korangle tanıtılır ve çalıştırılır. Orkestra eşliÇinde konserler verilir. Resitaller yapılır.

11-21-2007, 01:40	#1 (permalink)
ShizOfreN Klavye Üye Üyelik tarihi: Sep 2007 Nerden: evde:P Mesajlar: 272 Ruh Hali: Teşekkürler: 76 16 Mesaja 22 Teşekkür edildi Rep Gücü: 14929 Rep Puanı: 149255 Rep Seviyesi: Resimlerim: (0)	Üflemeli ve Vurmalı Çalgılar Ana Sanat Dalı Üflemeli ve Vurmalı Çalgılar Ana Sanat Dalı Flüt Obua Klarinet Fagot Korno Trompet Trombon Vurmalı Çalgılar FLÜT Flüt, günümüzden yaklaşık yirmibin yıl önce insanların içi boş kemik, boynuz, bambu, deniz hayvanı gibi doÇada bulunan nesnelere üfleyerek ses elde ettikleri, eÇlence, ayin ve danslarda kullandıkları zamandan bugüne, çalınması, tını ve ses aralıkları geliştirilerek müziÇin her türünde kullanılan bir çalgı haline gelmiştir. Flüt, tüm çalgılar arasında en eski ve en geniş alana yayılmış çalgılar arasındadır. Batı kültürlerine Bizanslılar tarafından tanıtılmış, Rönesans ve Barok dönemleri boyunca askeri bir çalgı olarak da kullanılmıştır. 19. Yüzyılın ortalarına dek flütte günümüz perde sistemi yoktu. Günümüzde kullanılan mekanizma sistemini Alman flütçü Theobald Böehm 19. yüzyıl ortalarında bulmuştur. 1670'ten itibaren konik yapıya sahip flütler kullanılmaya başlamıştır. 17. Yüzyıl sonlarında flütlerin teknik özellikleri, çalıcılara akort ve teknik kolaylıklar saÇlayarak, çalgı yapımcılarına da bazı yapısal kolaylıklar getirmiştir. Ayrıca 16. yüzyıla göre çap olarak daha dar, aÇızlık kısmı silindirik, kuyruÇa doÇru konik bir hal almıştır. 17 yüzyıl ile 19.yüzyıl arası yapılan flütler abanoz, şimşir, fildişinden üretilmiştir. Yüzyıllar boyunca evrim geçiren flütün bugünkü standartlara ulaşması, 1846'lı yıllarda Münihli flütçü Theoald Böehm'in gerçekleştirdiÇi sistem, akustik, akort, ton, üst seslerdeki seslerin yumuşak ifadesi, teknik olarak hızlı geçişlerin rahat yapılabilmesi olanaklarını artırmıştır. Modern Böehm Flüt, yaklaşik 66 cm uzunluÇunda ve 2 cm çapında silindir bir borudur. Üç bölümden oluşur: a)Baş b)Gövde c)Kuyruk Günümüzde flütler, abanoz, gül aÇacı gibi aÇaçtan yapıldıÇı gibi, genelde kullanılmak üzere, çeşitli metal üzeri nikel veya gümüş kaplama, alpaga, gümüş, altın, platin gibi ses tınısına etken olan madenlerden yapılmaktadır. Günümüz flütlerinden üç oktavlık genişlik içerisinde, tüm diatonik ve kromatik sesler elde edilir. Flütün notası Sol açkısı ile yazılır. En kalındaki birinci oktavı, Do sesinden (üretilen bazı flütlerde Si sesinden de olabilir) başlar. Kalın ses bölgesi havalı, gizemli; orta ses bölgesi ipek gibi yumuşak, tatlı, dokunaklıdır ki; flüt soloları en çok bu bölgeye yazılır. İnce ses bölgesi ise ses frekanslarının yüksek olması ve üfleme şiddetinin artması nedeni ile dinleyenler için diÇer çalgılar arasından dikkat çekmektedir. DeÇişik zamanlarda flütler, sayısız boyutlarda ve farklı mekanik özelliklerle yapılmakla birlikte, flüt ailesinin orkestralarda kullanılan diÇer üyeleri; l -Küçük Flüt (Fr. Petite flüte; İt. Flauto piccolo, ottovino; Alm. Kleine Flöte): Normal konser flütünün yansı kadar olup, ses duyuluşu bir oktav ince, çalınışı ve mekanizması normal konser flütü gibidir. 2)Alto Flüt (Fr. Flute en sol; İt. Flauto Contralto; Alm. Alt Flöte): Normal konser flütünün daha uzunu olup, ses duyulusu tam dörtlü sol sesi aşaÇıda, çalınışı ve mekanizması normal konser flütü gibidir. 3)Bas Flüt: Normal konser flüte göre, ses duyuluşu bir oktav aşaÇıdan olup çalınışı ve mekanizması normal konser flütü gibidir. Bu çalgı düşey olarak tutulur. Orkestralarda fazla kullanılmaz. Flüt bölümüne alınan öÇrenciler, 8 yıllık temel eÇitimini tamamlayarak konservatuvarımızın açtıÇı; müzikal kulak yeterliliÇine uygun olan adaylar arasından yapılan eleme sonrasında, aÇız, diş, çene dudak yapısı gibi özellikleri flüt çalmaya uygun olanların arasından seçilerek okulumuzun hazırlık sınıfına alınır. EÇitim ve öÇrenim, hazırlık yılı hariç olma üzere; 3 yıl lise dönemi ve 4 yıllık lisans dönemi olmak üzere olmak üzere toplam 7 yıldır. Lise döneminde, flüt çalmaya başlama, flütün tutuluşu, ses elde etme, seslerin uzun üflenerek, doÇru üfleme tekniÇini üç oktav boyunca oturtma ve kontrol, ilk yıldaki çalışmaların temelini oluşturur. Sesler arasında geçişlerin yapılması, doÇru nefes alma ve diyafram kullanmaya teknik başlangıç ilk yıllardaki yoÇun çalışma ile elde edilir. Lise döneminin çalışma yoÇunluÇu, temel teknik içeren gam, arpej ile farklı ses aralıklarının üzerinde durulması, dil teknik çalışmaları, metot ve etüdlerle yapılan teknik çalışmalar yanında, ilk yıldan başlayarak, müzikal performans yaratma amaçlı, müzik parçalan çaldırılır, ilerleyen 2. ve 3.sınıflarda; stil, cümleleme, müziÇi ifade etmelerini saÇlamak üzere barok ve klasik müzik eserlerine yer verilir, tekniÇin müzikle buluşması açısından lise 2. ve 3. sınıflarda bu çalışmalar yapılır. Lisans döneminde; Klasik, Barok, Romantik, ÇaÇdaş eserler; müzikal çalışmalar yalnız flüt için yazılmış eserler, yoÇun teknik etüdler çalınır. Flüt ekolünü yaratan ayrı karakterde eserler, karekterleri ile çalınır. Yüksek dönemin ilerleyen yıllarında, yorumun ruhsal zenginlik ve hayal gücü, eserlerin yazıldıÇı dönem ve tarz ile özdeşleştirilerek, icra gerçekleştirilmeye çalışılır. Flüt edebiyatının önemli eserleri titizlikle, varsa kadanslan çeşitli kişilerin yazdıkları ve öÇrencinin de kendi yorumu ile de çalışılır. ÖÇrencinin seyirci karşısına çıkarılması lise döneminde de saÇlanmasına karşın sahne tecrübesi bu dönemde daha ön planda tutulur. Yüksek bölümde öÇrenci okul orkestrasında, son sınıflarda il içi veya başka illerdeki senfonik orkestra ve opera orkestralarında da gereksinim olduÇunda çalar, bu görevlere ve okul bitiminde profesyonel yaşantıya hazırlamaya yönelik orkestra soloları çalışmaları önemsenir. OBUA Obua genellikle abanozdan yapılır. Obuanın yukarıdan aşaÇıya doÇru genişleyen “konik” bir yapısı vardır. Üst gövde, alt gövde ve kalak olmak üzere üç bölümden oluşur. En üstte ince, küçük, metal bir boru bulunur. Bunun üzerine çift kamışlı aÇızlık takılır. Bu kamışlar kargıdan yapılır. AÇız şekline göre yontulur. Çalınış sırasında aÇızlık aÇıza alınır. Çalıcının nefesi, boru içindeki havayı titreştirerek ses elde edilir. Çalıcının sol eli yukarıda, saÇ eli aşaÇıda, yere doÇru az eÇimli olarak tutulur. Metal bir mekanizma obuanın gövdesindeki delikleri kapatarak çalıcıya kolaylık saÇlar. Obuanın üzerindeki yardımcı perdeler ile triller ve grupettolar çalınır. 6 perde ve 12 yarım perde vardır. Üst gövdede daha tiz sesler oluşurken alt gövdede ise daha dolgun ve tombul sesler oluşur. Ses genişliÇi sol açkılı dizeÇin altındaki ilk ek çizgi altına yazılan ‘si bemol’den dizeÇin üstündeki dördüncü ek çizgiye yazılan ‘sol’e kadardır. Bu genişlik içinde diatonik ve kromatik tüm sesler elde edilir. Obuada iki tane oktav perdesi vardır. Bu perdeler kullanıldıÇında birinci oktavdaki esas seslerin doÇuşkanları elde edilir. Tını Bölgeleri: deÇişik tını özelliÇi olan üç bölüme ayrılır. 1) Kalın ses bölgesi: Si bemol’den fa’ya kadar olan en kalın sesleri kaba, madeni ve nezlelidir. 2) Orta ses bölgesi: Fa’dan bir oktav ve bir tam dörtlü yukarıya kadar obuanın en güzel ve en çok kullanılan sesleridir. 3) İnce ses bölgesi: Si bemol’ün incesindeki sesler, zayıf, soluk bir karakter kazanırlar. En incedeki birkaç ses sert ve elde edilmesi zor seslerdir. TEKNİK ÖZELLİKLERİ: BaÇlı veya dilli her türlü pasaj tek dille hızlı çalınabilir. Ancak çok hızlı, gösterişli ve parlak pasajlar obuanın tekniÇine ve ses rengine uygun deÇildir. Küçük karakteristik ve cantabile ezgiler teknik ve ses rengi bakımından obuaya daha uygundur. ORKESTRADAKİ GÖREVLERİ: Orkestradaki en önemli görevi solo olarak geniş “cantabile” ezgileri çalmaktır. Kısa, anlamlı ezgilerde sık sık yer verilir. Geri plan armonisinde diÇer tahta üflemeli çalgılar ile, dengeli kurulmuş akorlarda görev alır. Esprili bir etki için kalın seslerde “staccato” pasajlar verilebilir. ÇEŞİTLERİ: Korangle: Obuadan biraz büyük, kalın sesli bir obuadır. Mekanizması ve tekniÇi obuayla aynıdır. Kalak bölümü ampulü andıran yumru biçimindedir. En üstteki kamışın takıldıÇı ince boru parçası çalıcıya doÇru eÇiktir. Çift kamışlı aÇızlık obuanınkinden büyüktür. Aktarımlı bir çalgıdır, yani yazılan ses duyulandan farklıdır. Do üflendiÇi zaman tam beşli aşaÇıdaki fa duyulur. En kalın sesleri obua gibi kaba deÇil daha yumuşaktır. Bu yüzden orkestradaki en önemli görevi duygulu ve acılı pasajları solo olarak çalmaktır. Arka plan armonisinde diÇer tahta üflemeliler ile görev alır. Obua Damur: Obua ailesinden, orkestrada sürekli olmayan, ender kullanılan bir çalgıdır. Obuadan daha büyük, korangleden daha küçüktür. Ses genişliÇi koranglenin aynısı, kalak bölümü de korangledeki gibi yumru biçimindedir. Yazılı sesin küçük üçlü kalınını duyurur, yani la çalgıdır. Ses rengi, tüm ses genişliÇi içinde çok tatlı ve yumuşaktır. Heykelfon: Çok ender kullanılan başka bir obua çeşididir. Ses genişliÇi korangle gibidir. Yazılı sesin bir oktav kalınını duyurur. Kalın seslerden yararlanmak için kullanılır. KONSERVATUVARDA OBUA ÖĞRENİMİ: 1 yıl hazırlık 3 yıl lise 4 yıl lisans olmak üzere 8 yıldır. Orta öÇrenimde öÇrenciye obuanın tarihçesi, obuanın özellikleri, nefes alma tekniÇi, kamış üfleme, obuadan ses çıkarma teknikleri çalıştırılır. ÖÇrenci 1 oktav içindeki sesleri rahat çıkarmaya başlayınca metotlara geçilir. Temiz ve güzel bir obua tonu elde edilmeye çalışılır. Nüanslar öÇretilir. Kamış yapımı çalışmalarına başlanır. Cümleler, nüanslar, ifade farkları üzerinde nefes çalışmaları yapılır. Klasik, romantik, modern dönem eserleri incelenir. Aralarındaki farklar belirtilir. ÖÇrenci topluluk önünde çalmaya yönlendirilir. Kamış yapımının tüm ayrıntıları öÇretilir. Burundan nefes alma tekniÇi tanıtılır. Kondüsyon arttırma çalışmaları yapılır. BelleÇin geliştirilmesine çalışılır. Orkestra soloları çalıştırılır. Korangle tanıtılır ve çalıştırılır. Orkestra eşliÇinde konserler verilir. Resitaller yapılır. __________________

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Forum	Cevaplar	Son Mesaj
Fransa'dan zeytin dalı	Haberci	Son Dakika Haberleri	0	11-06-2007 00:40
Hamas'tan el Fetih'e zeytin dalı	Haberci	Son Dakika Haberleri	0	10-11-2007 10:48
Çankaya'dan YÖK?e zeytin dalı	Haberci	Son Dakika Haberleri	0	09-26-2007 05:28
Bengü'den zeytin dalı	Haberci	Magazin	0	09-09-2007 00:50
Bengü'den zeytin dalı	Haberci	Magazin	0	09-09-2007 00:49

Klavye.com da Yenimisiniz?	Yardıma mı ihtiyacınız var ?
Üye olmak için Tıklayın Forum Yöneticilerini Göster Arama Forum Kuralları İletişim	Sıkça Sorulan Sorular Şifrenizimi Unuttunuz ? Okundu Kabul Et

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)