23. SONE

Korkudan sahnede eli ayaÇına dolaşıp,
Rolünü şaşıran kötü bir oyuncu misali;
Ya da azdıkça içine sıÇmayan öfkesi taşıp
Kendi yüreÇini zayıf düşüren çılgın biri gibi,
Unutuyorum, kendime güvenim olmadıÇından mutlaka,
Tam olarak söylemeyi aşk oyununun sözlerini;
Ve aşkımın yükü öylesine aÇır geliyor ki bana,
Kendi aşkımın gücü karşısında eziliyorum sanki.
O halde, nedemek istediÇimi bakışlarım anlatsın,
Konuşan gönlümün sessiz sözcüsü olsun onlar;
Aşkımı onlar açıÇa vursun, derdime çare arasın;
Öyle ki, hiç kalsın yanında, durmadan konuşanlar.
Ah, sessiz aşk neler yazmış, öÇren artık okumayı,
Aşkın sırrına ermişler bilir gözleriyle duymayı...