2. SONE

Çökünce artık kaşlarına bir kırk yılı kışın,
Derin derin çukurlar açar o güzel çehre:
Sonra gençken giydiklerine deÇişir bakışın,
Günahın, sendeler tutunur soysuz bir deÇere.

O zaman sorarlar: ‘Nerde o güzelliÇin dupduru,
El üstünde tutuÇun günler nerede ışıldar?’
De ki:‘Kendi içine çöktü gözümün çukuru
Lüzumsuzca bir övgüdür, duyduÇum bütün ar;
Güzel olabildiÇincedir yapılan iltifat.’

Cevaplarsın:'ÇocuÇumdur adillerin adili,
Bahanemi kabul görüp eder bana hep dikkat. '
GüzelliÇini benden almasıdır buna delili!
Yineler o her eskidiÇinde dört yanını,
SoÇuÇu duyunca görürsün o ılık kanını.