1. SONE

Artmasını isteriz en güzel varlıkların
GüzelliÇin gül yüzü solmasın diye asla.
Bir güzel, yaşlanıp da göçünce bugün yarın
Anısı yaşar yine körpecik yavrusuyla:
Ama can yoldaşındır kendi parlak gözlerin.
Kendi ateşin besler ruhunun alevini:
KıtlıÇa çevirirsin bolluÇunu her yerin,
Kendi düşmanın gibi, ezersin can evini.
Şimdi sen yeryüzünün taptaze bir süsüsün,
VarlıÇın çiçek dolu bahardan müjde taşır,
Ama kendi koncanda ruhunla gömülüsün.
PintiliÇin arttıkça kendi sonun yaklaşır.
___Dünyaya acımazsan, oburlar gibi ancak
___VarlıÇın da mezar da güzelliÇi yutacak.